UNUTMADIK - 19 YILDIR

UNUTMADIK - UNUTMAYACAĞIZ - UNUTTURMAYACAĞIZ

Pragmatik akın

Son dönemde üzülmeden utanmadan sıkılmadan itiraf etmem gerekirse! gerçekten Aziz Nesin ve Uğur Mumcu nun etkisinde kaldım! Bu iki çok değerli edebiyat önderinin sosyal yaşamdaki kendilerince üstlendikleri görevleri ve savaşımları da beni kısıtlı hayatçığımda etkilemekte, fikirlerimin oturmasını sağlamakta.... Aslında fikirlerimin değişkenliği söz konusu bile değil, asıl mesele çok dağınık siyasi görüşteki insanlarla beraber olmam da ve onlarla çok yakın ilişkiler içine girebilmem de...

Sesleniş - Uğur Mumcu

Sesleniş 

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi. 

Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mumun ışığında bitirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık. 

Vurulduk ey halkım, unutma bizi... 

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...