Ülkemizin siyasi arenada yaşadığı en garabet durum AKP’nin oylarının çoğunluğunu merkez-sağdan almasına rağmen uyguladığı politikaların merkez-sağ ile yakından uzaktan ilgisi olmamasıdır.
AKP, dünya dengelerini kendi çıkarları açısından çok güzel okuyan ve dünyada siyasi İslamcılığın önlenemez yükselişi karşısında kendisini başta ABD olmak üzere Batı’ya “katı İslamcılığa” karşı “yumuşak İslam” olarak takdim eden “neo-İslamcı” bir partidir.
Ancak, tüm pragmatik çabalarına rağmen başta Recep Tayyip Erdoğan olmak üzere, AKP’nin zihin haritasına hâkim olan bakış açısı yine de Milli-Görüş’tür!
Erdoğan; Milli-Görüşcü bir zihin altyapısını Batı’nın değerleri ile harmanlayarak katı İslamcı siyasete karşı dünyada bir “AKP olgusu” yaratmıştır.
Ana mönü hâlâ Milli-Görüş, ancak ana mönüye tat veren sos Batı değerleridir.
Erdoğan; Milli Görüş’ün “milli” ayağını kesmekte bir mahzur görmemiş, piyasa ekonomisi ve Batı sermayesi ile hiç çatışmamış ama insanoğluna gündelik hayatında şekil veren “hayat tarzı” açısından, tamamen İslami gelenek ile bezenen, “Muhafazakâr hayat tarzına” sıkı sıkıya bağlı kalmıştır. Muhafazakâr hayat tarzını gelecek nesiller için mutlak muzaffer kılmak amacı ile bugünlerde ülkenin zaten başarısı şüpheli “eğitim felsefesinin" temel taşları ile oynanmaktadır.
